علي بن سليمان
همچنين موسوم به شيخ ابوالحسن اورشليمي (نام يهودياش معلوم نيست). متكلم و نحوي قرائي كه در آغاز سدهٴ دوازدهم (حدود 1103) ميزيست.
او تفسيرهايي بر تورات بهزبان عربي، همچنين يك واژهنامهٴ عبري (آن هم بهعربي) نوشت، به نام اگرون.1 اگرون از روي خلاصهٴ واژهنامهٴ داود بن ابراهيم2 (كه نام آن هم اگرون بود)، تأليف ابوسعيد (لاوي) بن لفيت لاوي، تدوين شده است. با كتاب حَيُّوج،3 كه از آن نقل كرده است، آشنايي داشت، و از نظريهٴ او دربارهٴ سهحرفي بودن ريشهٴ واژهها آگاه بود، ولي ترجيح ميداد از نظريهٴ دوحرفي بودن، و حتي نظريهٴ يكحرفي بودن ريشهها، كه داود بن ابراهيم مطرح كرده بود، پيروي كند. در تفسير كلمات، مشنا، تلمود و ترگوم را آزادانه مورد استفاده قرار داد. او كلمات را برحسب ريشهشان مرتب كرده است، ولي بهندرت ترتيب الفبايي هم ديده ميشود. شباهت ميان بسياري از ريشههاي عبري، آرامي و عربي را خاطرنشان شد.
تفسير تورات او كه در 1103، آغاز شده، از روي مختصر تفسير ابويعقوب يوسف بن نوح (كه در سدهٴ نهم يا دهم ميزيست)، تأليف ابوالفرج هارون بن فرج اورشليمي (زنده در حدود 1002 ـ 1032)، تدوين شده است.